Als we twee minuten stil zijn dan denk ik aan:
De soldaten die gedwongen moesten vechten.
Aan alle mensen die zich verzetten tegen het onrecht.
Aan alle mensen die verplicht een ster moesten dragen.
Aan alle angst die mensen voelden als ze ondergedoken zaten.
Aan een brief die nooit meer gelezen werd.
Aan de vrouw die voor eeuwig op haar man wacht.
Aan alle moeders die hun kinderen hebben moeten achterlaten.
Aan alle kinderen die zonder vader moesten opgroeien.
Aan alle vaders die hun kinderen moesten missen.
Aan alle jongeren die van de een op andere dag hun vrienden kwijtraakten.
Aan alle mensen die zogenaamd anders waren dan de rest.
Ik denk aan vroeger, ik denk aan nu.
Ik denk nog aan zoveel meer.
Puck Spoel
Dodenherdenking 4 mei 2026