Selectie, stimulering en ondersteuning van de Goudse stadsdichter
Gouda voelt als mijn thuis,
Als ik langs de grachten naar huis fiets.
Gouda voelt als mijn thuis,
Als ik het vrolijke deuntje van het stadhuis hoor klingelen.
Gouda voelt als mijn thuis,
Als de geur van warme stroopwafels mijn neus binnendrijft.
Gouda voelt als mijn thuis,
Als ik de kerklokken van de Sint-Janskerk hoor luiden.
Gouda voelt als mijn thuis,
Als ik even niet meer weet wat thuis is en hoe thuis voelt.
Gouda is thuis.
Puck Spoel
Ik ben niet begonnen met dichten, omdat ik het wilde of leuk vindt.
Maar omdat ik ergens mijn verhalen kwijt moest.
Ik wilde helemaal niet dichten,
Want dan leek ik het perfecte meisje.
Die altijd alles goed deed.
En nooit wat fout.
Die zich kwetsbaar opstelde.
En haar emoties liet zien.
En dat haatte ik,
Want dat konden mensen hun mening geven.
En ik daar nog dagenlang over piekeren.
Dus ik probeerde andere dingen,
Maar alles leek op wat er nog niet was.
Dus begon ik maar weer met dichten.
En leek ik weer dat perfecte kwetsbare meisje.
Die altijd alles goed deed en nooit wat fout.
Die haar verhalen vertelde.
En haar emoties liet zien.
Ondanks dat ze dat haatte.
Ondanks dat mensen haar konden raken.
Ondanks dat ze dat doodeng vindt.
Ondanks dat ze daar nog dagenlang over zou piekeren.
Puck Spoel
Op zondag 25 januari werd de jaarlijkse Goudse Holocaustherdenking gehouden onder de overkapping van het NS Station. Chris Bellekom droeg bij aan de herdenking door zijn gedicht ‘Vervoersbewijs’ voor te dragen aan de 150 aanwezigen. De tekst daarvan – zoals gepubliceerd in het Kontakt – is te vinden via onderstaande knop.
Ik hou van lezen
Al een flinke tijd
Al mijn hele leven
En zo zal het ook blijven
Want als ik een boek zie
Kan ik het niet laten
Om erin te kijken
Er doorheen te dwalen
Want als ik lees
Word ik een met de hoofdpersoon
Ik leef met alles mee
Wat hij doet voelt doodgewoon
Als ik klaar ben met het boek
Dan verlang ik naar meer
Het is nooit genoeg
Ik wil door blijven lezen keer op keer
En door de verhalen
Word ik het boek in getrokken
Ze weten me met alleen woorden
Een andere wereld binnen te lokken
En ook in de gemeenteraad
Vertellen jullie je verhalen
Over hoe jullie denken dat
Jullie Gouda beter kunnen maken
Hier in deze zaal worden ze verteld
Waarmee jullie zorgen dat elke inwoner telt
En de inwoners van Gouda
Die jullie verhalen lezen
Zijn allemaal anders
En worden elk door een ander verhaal gegrepen
Maar uiteindelijk staat in elk verhaal geschreven
Hoe we Gouda een mooie toekomst gaan geven
Timo van Gastel
Gedicht bij de kerstboom, Gouda bij Kaarslicht 2024
Wees jezelf
Je hebt het geleerd op de basisschool
Mensen roepen het overal
Niet wetend wat het eigenlijk betekent
Jezelf zijn
In de grondwet staat dat je niet mag discrimineren wegens etniciteit, godsdienst, en seksuele gerichtheid
Ik kan met geen woorden uitdrukken hoe erg het me spijt
Dat we dat wel doen
Waarom is het in dit veilige land
Je hele persoonlijkheid
Als je deel bent van een minderheid
Ongelooflijk hoe zelfs de grondwet je zo misleidt
Het lijkt haast in de menselijke aard
Te liggen om anderen te kleineren
Je kan nog zo hard het tegendeel beweren
Maar we doen het allemaal
Mettertijd heeft het woord respect zijn betekenis verloren
Omdat we het te vaak horen
Van mensen die het niet menen
Er wordt aangemoedigd om anders te zijn, want verschillen zijn prachtig
Wees jezelf maar niet te veel, je moet niet overdrijven
We moeten ons aanpassen aan de rest en tegelijkertijd onszelf blijven
Ik denk dat we allemaal weten
Dat we de ander hadden kunnen zijn
Wat als we dat niet vergeten
Want ruimte laten voor anderen
Maakt plek voor jezelf
Brecht Boekraad, Junior Stadsdichter
Het verleden kijkt ons toe
De soldaten die stierven voor een land voor vrijheid
laten hun ogen verwachtingsvol op ons rusten
De moeders en dochters en broers en vaders hebben hun hoop in onze handen gelegd
Omdat zij weggevoerd zijn van hun thuis
Verzetshelden groot of klein rekenen erop dat we hulp zullen bieden aan wie dat nodig heeft omdat zij het niet hebben overleefd
Hun tranen zijn onze regen
Het verleden kijkt ons toe
De ontelbare ogen van toen zijn op ons gevestigd
Triest omdat er nog steeds oorlog wordt gevoerd en ze verwachtten dat we hadden geleerd
Van hun fouten maar dat hadden ze verkeerd
Levens zijn gesneuveld voor een vrijheid die nu is
De tijd verlangt van ons dat we die niet zullen vergeten
4 mei 2024, Brecht Boekraad
Wie
Heeft bepaald dat ik
In een wereld op moet groeien waar de aarde opwarmt
Wie heeft bepaald dat we net zo lang gaan wachten tot het echt niet meer kan
En de kinderen wel weer met het probleem te laten dealen
Wie heeft dat bepaald
Want we weten dat de zeespiegel niet gewoon weer daalt
Maar laat ik heet gaan douchen en denken aan mijn persoonlijke problemen
Want ach wat is het leven zwaar
Raar, het zal wel toeval zijn van die temperatuur in februari
De verbazing is vaak van korte duur
Want nu ik erover nadenk wanneer viel ook alweer die laatste sneeuw
Dat warme is vast gewoon iets van deze eeuw
Zal wel de schuld zijn van de jeugd.
De honger in de landen ver vandaan komt toch nooit hier
Toch?
Nee ik denk dat het nep is
Al dat activistische gezeik wat een onzin
Het komt wel weer goed we zijn immers eeuwig rijk
Brecht Boekraad
Junior Stadsdichter van Gouda
Voorgedragen bij haar kennismaking met de gemeenteraad, 9 april 2024
ik loop door straten,
ik loop langs huizen,
langs mensen,
mensen die ik ken,
en mensen die mijn ogen nog nooit hebben ontmoet,
eindeloze stemmen galmen door mijn hoofd,
ik sta hier,
ik sta hier stil,
stil in mijn stad,
de stad waar ik al jaren woon,
de stad die ik mijn thuis noemen mag.
Rosa van den Heuvel
Gouda is mijn thuis
Niet te groot, niet te klein
Perfect voor mij
Gouda is de stad waar mijn huis staat
Maar mijn huis maakt niet mijn thuis
Ik heb mijn vrienden hier in de buurt
En mijn gezin om mij heen
Herinneringen maken doe je namelijk samen en niet alleen
Zwemmen in de plassen
Rondhangen door de stad
En er is nog zoveel meer te doen hier in het groene hart
Elke plek hier in Gouda bewaart een herinnering van mij
Zo heb ik jullie allemaal dichtbij
Dichtbij in mijn eigen herinneringen kluis
Dat maakt Gouda mijn thuis
Nynke Boeijinga
Ik droomde dat ik wakker werd op een andere plek
Wow, verlost van meesters en juffen,
Geen wekkers, vervelende taken
Huiswerk maken, ben je gek
Het stoplicht op de Kleiweg, was er niet
Knoeien bij het ontbijt, niemand die het ziet
Niet voor acht uur op hoeven staan
Supersnel eten, Supersnel fietsen
Oh nee, gymschoenen vergeten
Op die andere plek zijn
Geen ouders die zeuren over chocolademondhoeken
Over Schermtijd, kamer opruimen
Of tandpastavlekken op broeken
Zoveel ijsjes eten als ik kan
Wow, lekker dan
Maar, schiet me opeens te binnen
Op die vreemde plek
Kan ik daar David Gelato wel vinden
En kan ik daar wel jachtseizoen spelen
Op een grote drukke markt
Door lange dunne steegjes rennen
Snel een goede verstopplek zoeken
En alle geheime hoeken verkennen
Kan ik daar gamen bij de buren
Tijdens een regenachtige dag
En uren naar FIFA turen
Zijn daar wel mijn kippen Happie en Tokkie
Die piepen en pokken
Als ik ze met druiven probeer te lokken
Dan word ik wakker, de wekker gaat, de droom is voorbij
Juffen en meesters wachten op mij
Terwijl ik me onder de dekens uit woel
Na die droom weet ik eindelijk zeker
Dat ik me hier thuis voel
Timo van Gastel