Doe waarvan je niet meer dacht dat je het kon.
Rijk je armen, voel de zon.
Laat je meevoeren door de wind.
Wees maar gewoon weer even kind.
Vind jezelf,
zingend, schreeuwend naar de wolken.
Zweef maar door de vliegende draaikolken
Blijf maar tollen, blijf maar draaien.
Blijf jezelf zwaaiend uitwaaien.
Kom te laat en laat het leven komen.
Droom maar al je stoutste dromen.
Zing in de lucht uit volle borst.
Les daarboven al je dorst.
Blijf maar zweven, lief.
Kom maar tot leven, lief.
Draai maar door om niet door te draaien.
Neem je tijd.
Voel je bevrijd.
En als het stoeltje ongevraagd tot stilstand komt,
maar het duizelt je alleen maar meer…
Weet dan:
Je mag gewoon nog een keer,
en nog een keer,
en nog een keer.
Flox Verhulst