Wat als je nooit geleerd kreeg
Hoe je zelf schijnen kon
En je jaloers het licht weerkaatst
Van die altijd maar schijnende zon
Altijd door het licht van de ander
Nooit gaat het om jouw op- of ondergang
Wat als je enkel in het donker leeft?
Daar waar de meeste mensen bang
Weet dan dat je mijn nachtlampje bent
Zonder jou geen eb of vloed
En zonder jou geen schipper
Die in de nacht weet waarnaar hij varen moet
Weet dan: jij was een overwinning,
De schat, de prijs, de buit
Na jaren puzzelen en racen
Plantten ze hun vlag in jóuw koude witte huid
Dus als je hoofd weer malen gaat
Je denkt aan jouw nietszegggende bestaan
En als je hoofd dan weer balen gaat
Van jouw plek daar in die baan
Weet dan
Dat mijn lezen ooit met jou begon
Maan-roos-vis
En weet dan ook
Dat ik zonder jou niet slapen kon
En het liefste klim ik
Nog steeds met een trappetje omhoog
Zing ik daar heel zacht klein
Toch echt over jóuw schone maneschijn
Dus denk maar aan alle kindjes
En aan al die leven met hun pijn
Voel dan dat je genoeg bent, maan
Je hoeft er alleen maar te zijn.
Flox Verhulst