Peter Noordhoek is dichter zonder dat zo te hebben bedoeld. Voor ‘echte’ dichters heeft hij altijd een groot ontzag gehad, maar zelf heeft hij moeite zich zo te zien. Hij ziet het meer als een soort ‘zingend proza’, waarbij het inhoudelijk best diep kan gaan, maar de woorden te volgen blijven. Verder kenmerkt zijn werk zich o.a. door een voorkeur voor bijzondere thematiek: gedichten over werk (‘organisatiepoezie’), gedichten over kerst en nieuwjaar, over clichés, over politiek en bestuur en andere invalshoeken die buiten de gebruikelijke thematiek vallen.

Omdat zijn periode als stadsdichter nagenoeg geheel samenvalt met Corona is ook daar een bundel over. Hij meest koestert hij de dichtroman ‘Over de rand’. Op een dag verzamelde hij alle gedichten die hij tot zijn 28e geschreven had, legde deze op volgorde van een mensenleven en liet een oude man vertellen hoe de gedichten zijn leven beschrijven.

Inmiddels is het nodige van zijn hand verschenen. Op www.peternoordhoek.nl staat een uitgebreid overzicht, inclusief meerdere bundels van zijn hand. Deze bundels zijn ook te downloaden of verkrijgbaar via Uitgeverij MeerdanNu.

Wat is zorg?

Zorg is de zorg voor ons lijf en
haar snel of langzaam falen
Zorg is de zorg voor wat sterfelijk blijkt
de ontmoeting met de zorg 
voor wie geen morgen krijgt
De zorg voor wie wij liefhebben

Maar zorg is zoveel meer
of zoveel concreter
Zorg is de dokter aan het bed
De baby die ter wereld komt
De duizend stadia
tussen ziek en beter
De verpleegster die rent
De geluiden, de stiltes
De geuren waaraan je went
Zorg is zoveel meer

Zorg is ook een gebouw
hoge baksteen muren
trappen, nissen, balies
witte wachtruimten
en lange gangen

Zorg is zo een thuis
weg van huis
je werk, je leven
je hoop op genezen
of gewoon het
laatste stukje
van je leven

Zorg is zoveel meer dan lijden
Zorg is mens voor mensen
Het huis waarin we verblijven
De zorg die we ons wensen

Een zorg nooit ver weg
Gebracht door elke verzorger
die er haar of zijn hart in legt

Peter Noordhoek

Geridderd

Het heeft de Koning behaagd ...
zegt de burgemeester
aan de deur, over de telefoon
of op een toneel
En dan bent u geridderd
gelinkt en geliked 
en wordt u nog tijden geëerd
en van harte gefeliciteerd

Geloof nou dat het verdiend is
Dat u dit niet zelf hebt gedaan
En dat het u is overkomen
door personen – fans - die dat met alle
liefde voor u hebben gedaan

Soms gaat het gelinten maar langzaam dagen
Waarom moet die Koning mij zo nodig behagen?
Maar die mensen achter het lintje menen het wel
en speelden een klein spel
om u niet te kijk, maar juist
in het zonnetje te zetten

Want je zou maar zoveel jaren
die extra stappen zetten
die extra uren maken
die dingen doen die voor u misschien wel logisch zijn
maar dat voor zoveel anderen niet zijn

Er zijn wat rode draden: 
de kerk, het koor, de sport
Het doen, dienen en zelf niet gezien hoeven worden
Net zoals de rode draad van het gunnen 
en gegund te worden
Misschien deed u veel dingen wel alleen 
maar u deed het niet voor u alleen

en daarom zegt ook deze dichter
die van u heeft geleerd:
Van harte gefeliciteerd!!


Peter Noordhoek 

Gedicht ter gelegenheid van de oranjebijeenkomst op 31 augustus 2021 voor allen die tijdens de dagen van de pandemie een Koninklijke Onderscheiding hebben ontvangen.

Vandaag planten we aandacht

Een wijs man zei eens 
(het had Jan Graafland kunnen zijn):
Iedereen zou eigenlijk niet meer dan
z’n eigen tuintje moeten onderhouden

Maar de wereld is groot
Niet van gevaren ontbloot
Door de eeuwen heen
is andermans tuin altijd begeerd
Moet steeds weer
ten koste van veel - vaak teveel
de les worden geleerd
dat het genoeg kan zijn
je eigen tuin te wieden
Bijvoorbeeld door wat anjers te planten
en zodra ze in bloei zijn
van hun witte bloemen te genieten

Dus vandaag, hier, planten we aandacht
Niet meer dan Anjergroot
maar niet van belang ontbloot
Aandacht voor wat is gedaan
en aangedaan
Aandacht voor wat is geweest
en gevreesd
Totdat wij met ons simpele planterswerkje
die vrees achter ons kunnen laten
in het eigen perkje

Peter Noordhoek

Van stadsdichter naar stadsopener

Een trap vol publiek in de Goudse bieb
zoekt elkaar op zonder elkaar aan te raken  
Smoest, roezemoest in afwachting van
dat ene moment: de bekendmaking 
van de nieuwe stadsdichter van Gouda
Het had best wel wat van een spreading event

Het moment is gekomen en weer gegaan:
felicitaties, bieren, vieren en een
onwezenlijk besef dat je aan de gang
mag gaan met gedichten, feesten
en grootse evenementen: 
75 jaar bevrijding, 750 jaar stad

Ach, slechts 3 dagen heb ik dat genot
gehad. Daarna kwam alles uit het vat
van een virus van het biermerk corona

De stad ging dicht en deze
stadsdichter werd bijna uitgewist
Bijna, maar niet helemaal
Want al snel besefte hij dat
juist de woorden van een dichter
met ritme, rijm en warmte
en wat waarheid

de huizen en plaatsen open
maken die door virus, serieuze angst 
en maatregelen waren dichtgeslagen
En met hem gingen vele andere
dichters op het dichterspad
Nooit heeft een stadsdichter zoveel
spontane collega’s gehad

We zijn nu een jaar verder
voorjaar en vaccin wenken
Maar de stad is nog dicht
Winkels zijn gesloten en 
wanden komen op ons af
En geen gedicht kan dan
verhullen dat we meer
dan mooie woorden willen 
En daarom is er maar één ding dat ik 
nog liever dan een stadsdichter wil zijn 
en dat, beste burgers en collega’s, 
is om uw stadsopener te zijn

Peter Noordhoek

Boom

Waarom hebben mensen geen jaarringen
behalve later om onze buik?
Waarom hakken we mensen niet om?
Of waarom zagen we ze niet in stukken?
Zo van: kruin, kop en romp 
in grote stukken zagen en dan
vingers, armen, benen, tenen
vlotjes in de shredder?

Nee, ik wil geen koppen in de krant
Nee, ik maak u niet van kant
maar wil toch even iets stellen
voordat u uw oordeel
of boom gaat vellen. Bedenk
dat bomen net als mensen zijn
En zeg alleen, in het zicht
van die laatste oude
stompe stronk:
I feel your pain

Peter Noordhoek

Eenzame begrafenis in Coronatijd

Een hand op de kist
Een knik van het hoofd
Een gemompeld ‘daar ga je’
Een controle van de naam
die iets meer dan controle is
Alles helpt, ook     op afstand
 
Eenzaam maakt snel alleen
De man, vrouw, voor ons
die onaanraakbaar
naar graf of urn gaat
Heeft ook ons allen 
ongewild               op afstand 
tot elkaar gezet
 
Maar troost kent geen tijd
Is niet gebonden aan Corona
openingstijden of
bezoekerslimieten
Er is altijd tijd voor afscheid
Een later laatste afscheid
 
Dus leg ik in gedachten
mijn hand op de kist
Knik ik mijn hoofd
Noem ik jouw naam
en neem ik geenafstand
tot herinnering

Peter Noordhoek

Stemmen

Ik stem
Jij stemt
Wij stemmen

Omdat we voor zijn
Of juist tegen
Wij stemmen

Bij zon, kou en bij corona
Per brief of namens oma
Wij stemmen

Voor de topper op de lijst
Voor de kandidaat uit Gouda
Of voor het wat
en niet voor het wie
Wij stemmen

Voor onszelf
Voor ons samen
Voor democratie
Wij stemmen

Ik stem
Jij stemt
Wij stemmen

Peter Noordhoek

Onze ogen

We hebben allemaal onze jonge 
oude ik nog in ons hoofd
De jongen, het meisje,
dat staarde, verlangde
hoopte, wanhoopte
En achter onze ogen
nu nog onze wereld deelt

Wat zichtbaar ouder wordt
is nog altijd jong van binnen
Van buiten getekend, grijs 
gerimpeld, de wereld gewend 
Kijkt nog altijd die jongen 
dat meisje mee
Kijkt mee naar buiten

Dat kind is nu een vriend van ons
Een oude vriend die nooit
verrast is door wat wij vinden
Maar nog altijd jong genoeg 
om met verbazing mee te kijken
met wat onze ik van nu 
elke dag daar in die wereld ziet 
Foto: Astrid den Haan, Schilderij: Andrej Zadorine

Ik spreek hier voor ons allemaal en weet niet of dat terecht is. Zo niet, goed of slecht, dan mist u iets.

Rellen

Als verveling frustratie wordt
Je zat bent van elke rotkop
Plat ben van het liggen 
in je stinkende kot
En je je niet wil schikken in je lot

Dan rap je, rap je
naar de straat
trap je, trap je
naar blauw op straat

En kick je, kick je, keihard,
naar wat je niet naar buiten laat
niet naar je makkers, je girls
toe laat

gedaan met je lockdown
gedaan met wat me is aangedaan
Ik heb hier niet om gevraagd
hebben ze jou soms iets gevraagd?

ik hou scherven in mijn handen
Hou de scherven in mijn hart



De muren je plat slaan
En jij ook wil plat slaan

Peter Noordhoek